Recenzje pisane miłością

Cześć!
Jestem dość zwyczajną dziewczyną, która postanowiła założyć bloga z recenzjami.
Od razu na wstępie dziękuję, że tu wszedłeś, albo weszłaś. Jak kto woli.

Może na początku opowiem coś o sobie.

Jestem wysoką czternastoletnią blondynką, która kocha czytać książki, pisać własne opowiadania oraz jeździć konno. Mam niebieskie oczy, które czasem swój kolor zmieniają na metalicznie szary odcień.
Mój charakter można opisać trzema słowami: dużo się śmieje. Pomimo niektórych szarych dni, kiedy nic mi się nie chce i jestem negatywnie nastawiona do życia, to większość czasu jestem niezwykle radosna. Zazwyczaj widzę wszystko jak do połowy pełną szklankę, nie inaczej.

To właśnie jestem ja.

Mam wielu przyjaciół, chociaż jeszcze nigdy nie natrafiłam na osobę, której bez wahania mogłabym wszystko powiedzieć nie obawiając się później żadnych konsekwencji. Możliwe, że po prostu przyciągam wiele osób, ale na niedługi czas, bo po minięciu okresu gwarancji nagle zostaję sama. Na całe szczęście później znów przybywa do mnie masa ludzi gotowych non stop ze mną przebywać. Do czasu...
Mnie jednak to nie zniechęca i nie zmienia mojego patrzenia na świat przez różowe okulary.

Uwielbiam zmiany. Gdybym tylko mogła, to chciałabym co parę miesięcy zmieniać kolor ścian w moim pokoju (aktualnie jest to nie za ładny beżowy kolor...), albo kupować nowy telefon. Z drugiej strony jednak przywiązuję się do niektórych rzeczy. Jeszcze nie tak dawno temu w moim pokoju zalegały stosy pluszaków i książeczek z dzieciństwa. Po dokładnym sprawdzeniu i przeliczeniu wszystkich przedmiotów z dawnych lat, z bólem serca musiałam część z nich wyrzucić lub zostawić młodszej rodzinie.
Nie mam rodzeństwa, przez co nie jestem nauczona jakiejkolwiek rywalizacji i nienawidzę kiedy ktoś próbuje mi wmówić, że przewyższa mnie w jakiś sposób (nie jestem zadufana w sobie, ale uważam że wszyscy są równi i nie ma sensu stwierdzać, że jeden jest lepszy od drugiego). Wtedy zazwyczaj po prostu się odsuwam i szukam innej drogi. Dopiero teraz, w gimnazjum zaczęłam bronić się, zamiast czekać kto pierwszy rzuci we mnie kamieniem.

Jak już wcześniej pisałam - uwielbiam pisać.
Kiedyś w internecie publikowałam swoją opowieść, która spotkała się z niemałym podziwem i nawet popularnością! Nie mogłam się nadziwić jak tysiące osób czytało moje dzieło i dawało mu naprawdę wysokie oceny, jednak w pewnym momencie kompletnie straciłam chęci do dalszego pisania i tak jakoś wyszło, że na ponad pół roku moja twórczość została porzucona. Dopiero parę miesięcy później stwierdziłam, że przecież strasznie mi tego brakuje i ten czas, w którym mogłabym pisać zostaje zmarnowany na oglądanie nudnych telenowel.
I tak właśnie doszłam do tego, że muszę zacząć pisać nowe opowiadanie pt. Narkomanka, które zaczęłam jeszcze prawie rok wcześniej.
Niedługi czas po tym zobaczyłam bloga z recenzjami i stwierdziłam - Czemu nie? W sumie i tak długo siedzę przed komputerem na Facebooku, a w tym czasie mogłabym opisywać książki, które czytam. Założyłam więc tą stronę i teraz to piszę. Taka oto właśnie jest historia moja i tych wypocin, które właśnie czytasz.